Bilthoven: een dorp vol kleine vennootschappen
Bilthoven telt 23.218 inwoners (1 januari 2026), ruim 10.340 huishoudens en circa 3.780 bedrijfsvestigingen. Dat laatste getal is opvallend hoog voor een woonplaats van deze omvang, en de samenstelling verklaart waarom: 36% van de vestigingen zit in de zakelijke dienstverlening en nog eens 23% in overheid, onderwijs en zorg. Ruim de helft van de inwoners tussen 15 en 75 jaar is hoogopgeleid. Het is, kort gezegd, een dorp van adviespraktijken, interim-bureaus, ICT-ondernemingen en zorg-bv's — vaak met een handvol medewerkers, vaak in een holdingstructuur, en vaak opgericht door iemand die er inmiddels twintig of dertig jaar in zit.
Bij dat profiel hoort een vraag die op een agrarisch bedrijf of in een familiebedrijf heel anders ligt: hoe kom je er weer uit? In een dorp zonder bedrijfsopvolging binnen de familie is het antwoord meestal niet “de zoon neemt het over”, maar: verkoop aan een branchegenoot, aan een investeerder of aan de eigen medewerkers. En dan begint een traject waarin één keuze zwaarder weegt dan alle andere bij elkaar.
Die keuze is: koop je de aandelen, of koop je de onderneming? Het is dezelfde onderneming, dezelfde mensen en hetzelfde pand, maar fiscaal zijn het twee volstrekt verschillende transacties. Ze leveren een andere prijs op, een ander afschrijvingspotentieel, een ander risico en een andere belastingdruk bij de verkoper. Wie de vorm pas bespreekt nadat er een bedrag op tafel ligt, onderhandelt over een cijfer dat nog geen betekenis heeft.
De kern in het kort
- Bij een activa-passiva-transactie koopt de koper losse vermogensbestanddelen. Hij kiest wat hij wil, laat het verleden achter en krijgt nieuwe, hogere boekwaarden om op af te schrijven. De verkoper rekent zelf af over de boekwinst.
- Bij een aandelentransactie koopt hij de vennootschap inclusief haar hele verleden. De boekwaarden blijven staan, de koopprijs van aandelen is niet afschrijfbaar, en alle oude fiscale risico's verhuizen mee.
- Bij een wijziging van het uiteindelijke belang “in belangrijke mate” — 30% of meer — zijn oude verliezen op grond van artikel 20a Wet Vpb in beginsel niet meer voorwaarts verrekenbaar. Een compensabel verlies op de overnamebalans is dus lang niet altijd geld waard.
- Aandelen kopen kan tóch overdrachtsbelasting kosten: bij een onroerendezaakrechtspersoon in de zin van artikel 4 WBR. Het tarief voor niet-woningen is in 2026 10,4%.
- De btw speelt bij een échte bedrijfsoverdracht niet: de overgang van (een deel van) een algemeenheid van goederen blijft op grond van artikel 37d Wet OB buiten de heffing — maar de koper treedt dan wél in de plaats van de verkoper, inclusief lopende herzieningstermijnen.
Twee transactievormen, twee werelden
De tegenstelling is het makkelijkst te begrijpen vanuit wat er precies van eigenaar wisselt.
Bij een activa-passiva-transactie koopt de koper de onderneming: de klantenkring, de voorraad, de inventaris, de lopende orders, eventueel het pand. Hij koopt géén rechtspersoon. Alles wat hij niet noemt in het koopcontract, blijft achter bij de verkoper — inclusief het verleden. Een naheffingsaanslag over een oud jaar, een geschil met een ex-werknemer, een garantieclaim uit een project van vier jaar geleden: dat blijft in de achterblijvende vennootschap zitten.
Bij een aandelentransactie koopt hij de bv zelf. De onderneming zit daar al in en verandert niet van eigenaar; alleen de aandeelhouder wisselt. Dat is administratief simpel — contracten, vergunningen en personeel blijven ongemoeid op naam van dezelfde vennootschap staan — maar het betekent ook dat hij álles meekoopt: de bekende risico's, de onbekende risico's en de fiscale historie.
Dat verschil verklaart de vaste patstelling in een overnameonderhandeling. De verkoper die zijn onderneming in een werk-bv onder een holding heeft, wil vrijwel altijd aandelen verkopen: de verkoopwinst valt dan onder de deelnemingsvrijstelling en komt onbelast in de holding terecht, waar hij hem kan herinvesteren of gespreid als dividend kan uitkeren. De koper wil vrijwel altijd activa: hij wil afschrijven op wat hij betaalt en hij wil geen lijken in de kast. Wie er wint, hangt af van onderhandelingsmacht — maar de partij die begrijpt hoe groot het verschil in eurocent is, staat sterker.
Wat de koper aan afschrijvingspotentieel koopt
Dit is het punt waarop de twee vormen het verst uit elkaar lopen, en waar het in de praktijk het vaakst wordt onderschat.
Koopt de koper activa, dan verdeelt hij de koopsom over de afzonderlijke vermogensbestanddelen. Wat hij meer betaalt dan de waarde van de aanwijsbare activa, is goodwill. Die goodwill activeert hij en schrijft hij af — maar niet zo snel als hij zou willen: op grond van artikel 3.30, tweede lid, Wet IB 2001 bedraagt de afschrijving op goodwill ten hoogste 10% van de aanschaffingskosten per jaar, en op andere bedrijfsmiddelen ten hoogste 20%. Goodwill kost dus minimaal tien jaar. Daar staat tegenover dat de rest van wat hij koopt op de nieuwe, hogere waarde in de boeken komt: een machine die bij de verkoper nog voor een euro op de balans stond, mag hij opnieuw afschrijven vanaf wat hij ervoor betaalde.
Koopt hij aandelen, dan gebeurt er in de vennootschap niets. De balans blijft ongewijzigd, de machine staat er nog steeds voor een euro, en wat hij als koopsom betaalt komt bij hem — of bij zijn holding — als kostprijs van een deelneming op de balans. Daar wordt niet op afgeschreven. Sterker nog: valt de deelneming later tegen, dan is dat verlies onder de deelnemingsvrijstelling in beginsel niet aftrekbaar. De symmetrie die de verkoper zo gunstig uitkomt, werkt aan de koperskant precies andersom.
Een koopsom met een goodwillcomponent levert bij een activatransactie tien jaar lang een aftrekpost op. Bij een aandelentransactie levert diezelfde koopsom nul aftrek op. Dat is geen detail in de marge: het is het verschil tussen twee prijzen voor precies hetzelfde bedrijf. Laat je adviseur beide varianten dóórrekenen over de looptijd, en gebruik de uitkomst als onderhandelingsruimte in plaats van als verrassing achteraf.
Artikel 20a Wet Vpb: de verliezen die niet meeverhuizen
Een vennootschap met een flinke verliespot lijkt aantrekkelijk: die verliezen zijn te verrekenen met toekomstige winst. Maar de wetgever heeft de handel in verliesvennootschappen al lang geleden dichtgezet, en die regeling raakt óók een volstrekt gewone overname.
Artikel 20a van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 bepaalt dat verliezen niet meer voorwaarts verrekenbaar zijn wanneer het uiteindelijke belang in de belastingplichtige, vergeleken met het begin van het oudste nog niet volledig verrekende verliesjaar, in belangrijke mate is gewijzigd. “In belangrijke mate” is volgens de wetsgeschiedenis 30% of meer. Bij een normale bedrijfsovername wisselt doorgaans 100% van de aandelen van eigenaar, dus die drempel wordt ruimschoots gehaald.
Niet elke kwalificerende belangwijziging kost de verliezen. De wet kent uitzonderingen:
- een wijziging die voortvloeit uit erfrecht of huwelijksvermogensrecht telt niet mee;
- een uitbreiding van een bestaand belang door iemand die al ten minste een derde hield, telt evenmin mee — relevant bij een gefaseerde overname of een management-buy-out in stappen;
- de regeling geldt niet als de belastingplichtige de belangwijziging niet kende en ook niet kon kennen;
- en er is een tegenbewijsregeling: de verliezen blijven verrekenbaar als de bezittingen gedurende ten minste negen maanden niet grotendeels uit beleggingen bestonden (de beleggingstoets), én de gezamenlijke werkzaamheden vlak vóór de belangwijziging niet waren ingekrompen tot minder dan 30% van de omvang bij aanvang van het oudste verliesjaar, én er op dat moment geen voornemen bestond om binnen drie jaar alsnog tot onder die grens in te krimpen (de werkzaamhedentoets).
Die werkzaamhedentoets is precies waar het bij een overname spannend wordt. Een verkoper die zijn onderneming de laatste jaren bewust heeft afgebouwd om hem verkoopklaar te maken, of een koper die van plan is de helft van de activiteiten af te stoten, loopt tegen de 30%-grens aan. En let op de formulering: ook een voornemen op het moment van de belangwijziging telt. Wat je in een businessplan of in een intentieverklaring opschrijft over de eerste drie jaar na de overname, kan de verliezen ongeldig maken.
Een compensabel verlies van € 200.000 is pas iets waard als het door artikel 20a heen komt én er in de komende jaren winst tegenover staat. Zet in het koopcontract vast wie het risico draagt als de inspecteur die verrekening later schrapt — een prijsaanpassing of een vrijwaring is hier de gebruikelijke oplossing.
Overdrachtsbelasting op aandelen: de onroerendezaakrechtspersoon
Veel ondernemers gaan ervan uit dat overdrachtsbelasting alleen speelt als er een pand in de koopakte staat. Dat klopt niet. Artikel 4 van de Wet op belastingen van rechtsverkeer merkt aandelen in bepaalde vennootschappen aan als fictieve onroerende zaken, zodat de verkrijging van die aandelen gewoon met overdrachtsbelasting wordt belast.
Er zijn drie voorwaarden, en ze gelden naast elkaar:
- de bezitseis — ten minste 50% van de bezittingen bestaat, naar waarde in het economische verkeer, uit onroerende zaken, waarvan ten minste 30% in Nederland ligt;
- de doeleis — die onroerende zaken dienen als geheel voor ten minste 70% de verkrijging, vervreemding of exploitatie van dat vastgoed;
- het belangvereiste — de verkrijger krijgt, samen met de in de wet aangewezen verbonden personen en lichamen, een belang van een derde of meer.
Voor een bedrijf met een productiehal en een volle balans is de bezitseis meestal geen probleem. Maar juist in een dorp als Bilthoven, met kleine dienstverlenende vennootschappen, kan de uitkomst verrassen: een adviespraktijk die vroeger haar eigen kantoorpand kocht en verder een dunne balans heeft, kan ongemerkt boven de 50%-grens uitkomen. Bij de 10,4% die in 2026 voor niet-woningen geldt, is dat geen post die je bij de notaris wilt ontdekken. Laat de balans vóór de levering toetsen — de uitkomst is een momentopname en dus ook stuurbaar.
Zit het vastgoed juist privé bij de aandeelhouder, dan speelt een ander vraagstuk: de terbeschikkingstellingsregeling en de vraag wat er met het pand gebeurt als de onderneming eronder wordt verkocht. Over vastgoed in privé, de tarieven en de grens tussen box 3 en box 1 schreven we uitgebreid op de pagina over Huizen.
Btw bij een bedrijfsoverdracht: artikel 37d Wet OB
Wie een onderneming koopt, verwacht een btw-post van 21% over de koopsom. Die is er meestal niet. Op grond van artikel 37d van de Wet op de omzetbelasting wordt bij de overgang van het geheel of een gedeelte van een algemeenheid van goederen geacht dat er geen leveringen of diensten plaatsvinden. Er is dan geen btw verschuldigd — en er valt dus ook niets af te trekken.
De keerzijde staat in dezelfde bepaling: de koper treedt in de plaats van de verkoper. Hij neemt de btw-positie over, inclusief lopende herzieningstermijnen op investeringsgoederen en, sinds 1 januari 2026, ook op investeringsdiensten. Koop je een onderneming waarin drie jaar geleden een pand is verbouwd of een dak is vervangen, dan koop je de resterende herzieningsjaren mee. Verandert het gebruik daarna — van belast naar vrijgesteld, bijvoorbeeld — dan landt de correctie bij jou. Op de pagina over Medemblik staat die nieuwe herzieningsregeling voor investeringsdiensten volledig uitgewerkt.
De grens is scherp: het moet gaan om een zelfstandig deel van een onderneming dat de koper voortzet, niet om losse activa. Verkoop je alleen de inventaris of alleen een klantenbestand, dan is dat gewoon een belaste levering of dienst. Over die grens, en over wat er btw-technisch gebeurt bij een doorstart na faillissement, gaat de pagina over Maassluis.
De belastinglatentie: waarom dezelfde zaak twee prijzen heeft
Er is nog een reden waarom een aandelenprijs en een activaprijs niet vergelijkbaar zijn, en die zit in de stille reserves.
Bij een activatransactie rekent de verkoper zelf af: over het verschil tussen de boekwaarde en de verkoopprijs is direct belasting verschuldigd. Wat de koper betaalt, is dus een prijs ná fiscale afrekening.
Bij een aandelentransactie gebeurt dat niet. De stille reserves blijven in de vennootschap zitten en de latente belastingclaim daarover verhuist mee naar de koper: op enig moment in de toekomst zal die winst alsnog in de heffing vallen. In de praktijk wordt daarvoor een belastinglatentie in mindering gebracht op de koopprijs, meestal contant gemaakt omdat de claim pas later valt. Hoe die latentie wordt berekend — nominaal of contant, tegen welk tarief, over welke posten — is een echt onderhandelingspunt en geen rekenkundige vanzelfsprekendheid.
Dat verklaart waarom je zonder de transactievorm erbij niets kunt met een bedrag. “Ze bieden acht ton” betekent iets heel anders bij aandelen dan bij activa, en het verschil kan tientallen procenten zijn.
Due diligence: je administratie is het product
Zodra een koper serieus is, komt het boekenonderzoek. Bij een aandelentransactie is dat onvermijdelijk grondig, want hij koopt het verleden. En wat hij daar vindt, wordt vertaald in prijs, in garanties of in een inhouding.
Waar in de praktijk de meeste tijd in gaat zitten:
- Aansluitingen tussen omzet, btw-aangiften en jaarrekening, en tussen loonjournaal en aangiften loonheffingen. Ontbrekende aansluitingen zijn de klassieke reden dat een koper een vrijwaring eist.
- Suppleties en openstaande correcties. Een niet-gemelde btw-fout is een zelfstandig risico; over de meldplicht en de termijn van acht weken schreven we op de pagina over Oud-Beijerland.
- Cao- en pensioenfondswerkingssfeer. Een verplicht gesteld bedrijfstakpensioenfonds geldt van rechtswege en kan met terugwerkende kracht premie vorderen — een klassiek verborgen risico in een aandelentransactie. Zie Veldhoven.
- Contracten met een change-of-control-bepaling. Huur, lease, financiering, verzekering en soms de grootste klantcontracten mogen bij een eigenaarswisseling worden opgezegd. Dit is de reden dat een aandelentransactie “waarbij er niets verandert” tóch overal toestemming nodig heeft.
- Klantconcentratie en persoonsgebonden goodwill. Als de omzet aan de verkoper vastzit — het klassieke risico bij een adviespraktijk — koopt de koper iets dat op de dag van de overdracht kan verdampen. Dat is precies waarom er in deze branche zo vaak met een earn-out en een aanblijfperiode wordt gewerkt.
Let ook op het verschil tussen een garantie en een vrijwaring. Een garantie dekt het onbekende: de verkoper staat ervoor in dat de aangiften juist zijn. Een vrijwaring dekt het bekende: partijen wéten dat er een discussie loopt en spreken af wie hem betaalt. Wie een bekend risico onder een garantie schuift in plaats van onder een vrijwaring, krijgt later een discussie over de vraag of het wel onbekend was.
Earn-out: het waarderingsverschil overbruggen
Als koper en verkoper het niet eens worden over de toekomst, komt er een earn-out: een deel van de koopsom wordt betaald afhankelijk van resultaten in de jaren erna. Handig, maar fiscaal is het geen neutrale constructie.
Bij de verkoper is de kernvraag of de nabetaling nog steeds onderdeel is van de vervreemdingsprijs van de aandelen — en daarmee in box 2 valt — of dat zij feitelijk een beloning is voor het aanblijven na de overdracht, en dus loon of resultaat uit overige werkzaamheden. Die grens wordt bepaald door hoe de regeling is opgeschreven en waaraan de betaling is gekoppeld. Een earn-out die meebeweegt met de omzet die de verkoper zelf binnenhaalt, staat er anders voor dan één die meebeweegt met het groepsresultaat.
Bij de koper is de vraag waar de nabetaling terechtkomt: op de kostprijs van de deelneming, op de goodwill, of in het resultaat. Ook hier bepaalt de formulering de uitkomst. Over gefaseerde overdrachten, preferente aandelen en de earn-out binnen een familiebedrijf schreven we op de pagina over Gorredijk; de box 2-tarieven zelf staan op de pagina over de management-bv.
Wat er niet automatisch meegaat
Bij een activa-passiva-transactie is de standaardaanname “we nemen het bedrijf over” gevaarlijk, want juridisch neem je alleen over wat je opschrijft. Wat vrijwel altijd apart moet worden geregeld:
- contracten met klanten en leveranciers — overgang vereist medewerking van de wederpartij;
- huur, lease en financiering — de verhuurder, de leasemaatschappij en de bank moeten instemmen. Over lease en de balansverwerking daarvan gaat de pagina over Rijssen;
- vergunningen, certificeringen en erkenningen — die staan op naam van een rechtspersoon en verhuizen niet mee;
- het loonheffingennummer — de koper is een nieuwe inhoudingsplichtige en moet zich als zodanig aanmelden.
Eén ding gaat juist wél automatisch mee: het personeel. Bij overgang van een onderneming gaan de werknemers van rechtswege over met behoud van hun arbeidsvoorwaarden. Dat is geen keuze en het is niet contractueel uit te sluiten. Het is de belangrijkste reden waarom een activatransactie in de praktijk minder “schoon” is dan hij op papier lijkt.
Bij een aandelentransactie speelt dit alles niet: de vennootschap blijft dezelfde partij bij alle contracten. Dat is precies de reden dat kopers die veel vergunningen of lange contracten nodig hebben, alsnog voor aandelen kiezen — en het risico van het verleden afdekken met garanties en een escrow.
De verkoperskant: waarover je afrekent
Voor de verkoper hangt de belastingdruk af van de structuur waarin hij zit:
- Een holding boven de werk-bv. Verkoop van de aandelen in de werkmaatschappij valt onder de deelnemingsvrijstelling: de winst komt onbelast in de holding. Er wordt pas geheven als het geld naar privé gaat, in box 2.
- Aandelen rechtstreeks in privé. Dan is de verkoop een vervreemding van een aanmerkelijk belang en valt de winst direct in box 2. Wie nog geen holding heeft, ontdekt dat meestal te laat: een holdingstructuur opzetten kost tijd en kent aanhoudingstermijnen, dus dat is een gesprek voor járen vóór de verkoop. Zie ook Staphorst over de omzetting naar een bv.
- Een IB-onderneming. Dan is de verkoop een staking: afrekenen over stille reserves en goodwill, met de stakingsaftrek en de mogelijkheid de stakingswinst om te zetten in een lijfrente. Over staken zonder opvolger schreven we op de pagina over Winschoten; over de lijfrenteruimte en de oudedagsvoorziening van de ondernemer op die over Castricum.
En vergeet de administratieve nasleep niet: een gedeponeerde jaarrekening blijft een openbaar document en de groottecriteria bepalen wat er van je te zien is. Dat werkt door in een verkooptraject, omdat een koper altijd eerst het handelsregister raadpleegt. Zie Gorinchem.
Wat kost een boekhouder in Bilthoven?
De tarieven in Bilthoven liggen op het niveau van de regio Utrecht en daarmee iets boven het landelijk gemiddelde. Ter indicatie:
| Situatie | Indicatie per maand |
|---|---|
| ZZP'er of eenmanszaak, digitale aanlevering | € 75 – € 150 |
| Bv met een paar medewerkers, inclusief loonadministratie | € 200 – € 450 |
| Holdingstructuur met werkmaatschappij | € 300 – € 650 |
| Begeleiding van een verkooptraject | Projectbasis, meestal € 150 – € 250 per uur |
Een overnametraject is bewust geen maandpost: het is advieswerk met een kop en een staart. Wel is het verstandig de voorbereiding vroeg in het reguliere werk te schuiven — aansluitingen op orde, structuur op orde, contracten op orde — want dat is precies wat later de prijs bepaalt. Op de pagina wat kost een boekhouder staan de tarieven landelijk uitgesplitst.
Wat vraag je aan een boekhouder in Bilthoven?
Denk je aan verkoop, of ligt er een bod? Dan zijn dit de vragen die het verschil maken:
- Rekent u beide transactievormen voor mij door, netto na belasting, in plaats van alleen de brutoprijs te bespreken?
- Wat gebeurt er bij deze overname met de compensabele verliezen, en houden we de werkzaamhedentoets van artikel 20a?
- Kwalificeert mijn vennootschap als onroerendezaakrechtspersoon, en is de balans daarop getoetst vóór de levering?
- Welke herzieningstermijnen in de btw lopen er nog, en wie draagt het risico als het gebruik daarna verandert?
- Zijn mijn aansluitingen btw, loon en omzet zo op orde dat ze een boekenonderzoek van een koper doorstaan?
- Hoe leggen we de earn-out vast, zodat de nabetaling geen loon wordt?
Heb je geen overnameplannen maar gewoon een onderneming in Bilthoven, De Bilt of Maartensdijk, dan gelden de normale criteria: een kantoor dat je branche kent, dat digitaal werkt en dat vóór het jaareinde belt in plaats van erna. Kijk dan ook naar onze pagina's over Zeist, Doorn en Baarn, en naar het overzicht met boekhouders per branche.
Asperion als boekhoudpakket
Een onderneming die verkoopklaar is, is vooral een onderneming waarvan de cijfers zonder toelichting kloppen. Dat vraagt om een administratie waarin de btw-, loon- en omzetaansluiting het hele jaar door zichtbaar is en waarin een koper of adviseur zelf kan meekijken zonder dat er eerst iets moet worden gereconstrueerd. Asperion is een Nederlands online boekhoudpakket waarin dat standaard kan, met e-facturatie via Peppol, meerdere administraties naast elkaar voor een holdingstructuur, en de mogelijkheid je boekhouder een eigen inlog te geven. Veel administratiekantoren in de regio Utrecht werken er in mee, zodat jij aanlevert en je adviseur de aangifte en de advisering doet.
Veelgestelde vragen over een boekhouder in Bilthoven
Is het voor mij voordeliger om aandelen of activa te verkopen?
Dat hangt af van je structuur. Zit je onderneming in een werk-bv onder een holding, dan is verkoop van aandelen meestal gunstig: de winst valt onder de deelnemingsvrijstelling en komt onbelast in de holding. Bij een activa-passiva-transactie reken je direct af over de boekwinst. Voor de koper is het precies andersom: alleen bij een activatransactie kan hij afschrijven op wat hij betaalt. Laat beide varianten netto doorrekenen vóórdat je over een bedrag onderhandelt.
Neem ik de compensabele verliezen mee als ik de aandelen koop?
Niet vanzelf. Bij een wijziging van het uiteindelijke belang van 30% of meer zijn oude verliezen op grond van artikel 20a Wet Vpb in beginsel niet meer voorwaarts verrekenbaar. Er is een tegenbewijsregeling: de bezittingen mochten gedurende ten minste negen maanden niet grotendeels uit beleggingen bestaan, en de werkzaamheden mochten niet zijn ingekrompen tot minder dan 30% van de oorspronkelijke omvang — ook een voornemen daartoe binnen drie jaar telt mee. Waardeer een verliespot dus nooit voor de volle nominale waarde.
Betaal ik overdrachtsbelasting als ik alleen aandelen koop?
Dat kan. Artikel 4 van de Wet op belastingen van rechtsverkeer merkt aandelen in een onroerendezaakrechtspersoon aan als fictieve onroerende zaak. Daarvoor moet ten minste 50% van de bezittingen uit onroerende zaken bestaan (waarvan ten minste 30% in Nederland), moeten die onroerende zaken voor ten minste 70% dienstbaar zijn aan de verkrijging, vervreemding of exploitatie ervan, en moet je samen met verbonden personen een belang van een derde of meer krijgen. Het tarief voor niet-woningen is in 2026 10,4%.
Is er btw verschuldigd over de koopsom van een onderneming?
Bij de overgang van het geheel of een gedeelte van een algemeenheid van goederen niet: op grond van artikel 37d Wet OB wordt geacht dat er geen leveringen of diensten plaatsvinden. De koper treedt dan wel in de plaats van de verkoper, inclusief lopende herzieningstermijnen op investeringsgoederen en — sinds 1 januari 2026 — op investeringsdiensten. Verkoop je alleen losse activa, dan is dat gewoon een belaste levering.
Gaat mijn personeel mee bij een activa-passiva-transactie?
Ja. Bij overgang van een onderneming gaan de werknemers van rechtswege mee met behoud van hun arbeidsvoorwaarden. Dat is geen keuze en kan contractueel niet worden uitgesloten. Contracten met klanten en leveranciers, huur, lease, financiering en vergunningen gaan juist níét automatisch mee: die vragen medewerking of toestemming van de wederpartij.
Hoe lang van tevoren moet ik een verkoop voorbereiden?
Reken op jaren, niet op maanden. Een holdingstructuur opzetten kent aanhoudingstermijnen, een verliespositie en een balansverhouding zijn niet op de dag van levering nog te sturen, en de aansluitingen die een koper opvraagt moeten over meerdere jaren kloppen. De praktische regel: begin met de administratieve voorbereiding zodra verkoop binnen vijf jaar denkbaar is.
Wat is het verschil tussen een garantie en een vrijwaring?
Een garantie dekt het onbekende: de verkoper staat ervoor in dat bijvoorbeeld alle aangiften juist en tijdig zijn gedaan. Een vrijwaring dekt het bekende: partijen weten dat er een specifiek risico of een lopende discussie is en spreken af wie de rekening betaalt als het misgaat. Een bekend risico onder een garantie schuiven leidt later vrijwel altijd tot een discussie over de vraag of het wel onbekend was.